03-03-2010 00:18

\"W Afryce zachodniej szukaj ludzi a we wschodniej zwierząt\" przysłowie to znakomicie oddaje sytuację ludnościową w Nigerii. Ok. 250 grup etnicznych w kraju liczącym prawie 155 mln mieszkańców tworzy olbrzymią mozaikę kulturową. Nie przypadkowo Nigeria nazywana jest czarnym olbrzymem, gdyż skupia największa na świecie liczbę czarnej ludności.
Pisząc o tym państwie, ciężko było by zrozumieć jego sytuację nie sięgając do historii.
W 1960 roku Nigeria uzyskuje niepodległość, mówiono że otrzymuje ją jak \"na złotej tacy\", gdyż cały ten proces przebiegał bez konfliktowo, poprzez negocjacje w Londynie.
Jednym z głównych powodów konfliktów w Afryce są granice, które zostały stworzone w sposób sztuczny. Doprowadziło to do sytuacji, w której wrogie sobie plemiona czy ludy zostały zamknięte w obrębie jednego państwa. Właśnie taka sytuacja ma miejsce w Nigerii. Z pośród 250 grup etnicznych, trzy najliczniejsze wyróżniają się szczególnie, są to Joruba, Ibo i Hausa. Strach przed dominacją w państwie, któregoś z tych plemion konsekwentnie uniemożliwiał utworzenie skutecznego rządu, który byłby w stanie udźwignąć ciężar jaki po sobie pozostawił kolonializm. Kraj podzielony był na trzy regiony Północny gdzie mieszkali Hausa, Wschodni zamieszkiwany przez Ibów oraz Zachodni zdominowany przez plemię Joruba. Sytuacja polityczna w młodym państwie była bardzo nie stabilna, potwierdziły to dwa zamachy stanów w styczniu i lipcu 1966 roku. W zamachach zginęło dwóch premierów rządów stanowych oraz premier rządu federalnego Tafa Balewa. Zamachy te doprowadziły do przejęcia władzy w państwie przez wojsko. Generał A. Ironsi sprawował urząd szefa Federalnego Rządu Wojskowego, jako ciekawostkę można dodać, że wywodził się z plemienia Ibów. Generał A. Ironsi zginął podczas drugiego zamachu stanu, który można potraktować jako wstęp do Biafry.


Jeszcze jeden bardzo ważny czynnik przyczynił się do zaostrzenia konfliktu między plemionami, mianowicie w 1967 roku w Nigerii odkryto ogromne zasoby ropy naftowej. Śmiem twierdzić że to właśnie ropa była głównym czynnikiem konfliktu między Nigerią a Biafrą. Prosta kolejność zdarzeń: ludy Hausa w swej polityce do 1967 roku opowiadały za decentralizacją władzy czyli automatycznie za tym idącą autonomicznością lub nawet suwerennością. Natomiast region Wschodni przybrał przeciwny kierunek polityki i lobbował za centralizacją władzy z silnym rządem. Jednakże po odkryciu ropy naftowej, której złoża w 80% leżały na terytorium Wschodnim czyli na terenie Ibów sytuacja polityczna paradoksalnie przybrała inny kierunek. Ludy Hausa nie posiadające złóż, żądały centralizacji władzy natomiast w ludzie Ibo zaczęły narastać tendencje separatystyczne. Trzeba również zaznaczyć rolę innych państw, chcących uzyskać dostęp do ogromnych złóż ropy czyli Wlk. Brytanii i USA.


Ówczesny prezydent generał Gawon w tej sytuacji chcąc umocnienia się władzy federalnej wydaje Dekret o dwunastu stanach w sprawie reorganizacji struktury państwa i rozbicia regionu Wschodniego na trzy mniejsze co w konsekwencji pozbawiło Ibów dostępu do złóż ropy.
Przywódca Ibów gubernator wojskowy. multimilioner Odumegwu Ojukwu, po upadku jego projektu umożliwiający podzielenia Nigerii na konfederacje, zaczyna działania na rzecz separacji regionu Wschodniego, który to przybiera nazwę Republiki Biafry.
Piątego lipca 1967 roku rząd federalny podejmuje zbrojną walkę z Republiką Biafry tak rozpoczęła się dwuipóletnia wojna. Republika Biafry umieszcza na swej trójkolorowej czerwono-czarno-zielonej fladze połówkę żółtego słońca.
Wprowadzona totalna blokada ekonomiczna przez Nigerię, doprowadziła do śmierci ok. miliona separatystów głównie z powodu głodu i chorób.


Woja w Biafrze odbiła się echem na całym świecie. Nowe państwo oficjalnie uznawało tylko pięć państw Haiti, Tanzania, Gabon ,Zambia i WKS.
Secesje popierały Francja, Portugalia natomiast po stronie Nigerii stanęły Wlk. Brytania i ZSRR. Mówi się nawet że gdyby nie wsparcie zbrojeniowe ze strony ZSRR to losy tej wojny mogły być zupełnie inne. Wszystkie te państwa upatrywały w tym konflikcie ewentualne korzyści z eksploatacji ropy naftowej. Wojna została zakończona piętnastego stycznia 1970 roku bezwarunkową kapitulacją Republiki Biafry.
Problemy Nigerii z \"czarnym złotem\" nie skończyły się podpisaniem aktu kapitulacji Biafry, do dzisiaj Nigeria nie uporała się do końca z tym \"ciężarem\" i jeszcze długo się nie upora.

Dzidek