Państwa Afryki
państwa Afryki, flaga Kenii państwa Afryki, mapa Kenii

KENIA


Kenia - państwo w Afryce Wschodniej, graniczy od północy z Sudanem i Etiopią, od wschodu z Somalią, od południowego zachodu z Tanzanią i od zachodu z Ugandą.


Podstawowe informacje

Powierzchnia - 582 650 km2
Ludność - 37 953 840
Gęstość zaludnienia - 68,6 osób/km2
Języki urzędowe - suahili, angielski
Stolica - Nairobi
Jednostka monetarna - szyling kenijski


Ustrój polityczny

Konstytucja z 1963, z poprawkami z 1964, 1969, 1982, 1991, 1997, 1999, za głowę państwa uznaje prezydenta, wybieranego w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję. Prezydent równocześnie jest szefem rządu. Władzę ustawodawczą sprawuje 1-izbowe Zgromadzenie Narodowe, pracujące przez taki sam okres. Zgromadzenie liczy 222 członków, 210 wybieranych w wyborach powszechnych, 12 mianowanych przez prezydenta na wniosek partii politycznych. W parlamencie zasiada również prokurator generalny i marszałek. Od 1969 do 1982 Kenia była faktycznie państwem jednopartyjnym, co w 1983 prawnie usankcjonowano. Dopiero w 1991 wprowadzono system wielopartyjny.


Historia

  • VII w. - Początek kolonizacji Kenii przez Arabów
  • XVI w. - Do brzegów Kenii docierają Portugalczycy
  • 1837 - Podbój Kenii przez sułtana Zanzibaru
  • 1895 - Powstanie brytyjskiego Protektoratu Wschodnioafrykańskiego
  • 1920 - Kolonia brytyjska
  • 1944 - Utworzenie Afrykańskiego Związku Kenii
  • 1952 - Wybuch powstania Mau-Mau i uwięzienie Jomo Kenyatty
  • 1956 - Stłumienie powstania Mau-Mau
  • 1963 - Przyznanie autonomii wewnętrznej, Kenyatta premierem
  • 1964 - Odzyskanie niepodległości, republika w ramach brytyjskiej Wspólnoty Narodów; Kenyatta prezydentem
  • 1978 - Śmierć Kenyatty, nowym prezydentem Daniel Moi
  • 1982 - Nieudana próba zamachu stanu przeciwko Moi
  • 1983 - Ponowny wybór Moi na prezydenta
  • 1984 - Masakra ponad 2000 osób, dokonana pod Wajir przez wojska rządowe
  • 1985-86 - Wysiedlenie tysięcy mieszkańców obszarów leśnych w celu uzyskania nowych ziem pod uprawy
  • 1988 - Ponowny wybór Moi na prezydenta; wysiedlenie następnych 150 000 mieszkańców z terenów leśnych
  • 1989 - Ogłoszenie amnestii dla więźniów politycznych; podjęcie walki z kłusownictwem, spalenie skonfiskowanej kości słoniowej
  • 1990 - Rozruchy antyrządowe, odmowa wprowadzenia systemu wielopartyjnego
  • 1991 - Natężenie żądań reform politycznych, przyjęcie systemu wielopartyjnego
  • 1992 - Moi po raz kolejny obejmuje urząd prezydenta
  • 1993 - Reformy gospodarcze
  • 1997 - Zmiany w konstytucji; Moi po raz czwarty zostaje wybrany prezydentem; w wyborach parlamentarnych zwycięża Afrykański Narodowy Związek Kenii prezydenta Moi
  • 1997-99 - Coraz częstsze akty przemocy zniechęcające turystów do odwiedzania Kenii, co znacznie wpływa na sytuację gospodarczą kraju; afery korupcyjne
  • 1999 - Próby przeprowadzenia kolejnych reform gospodarczych; Kenia przyjmuje ponad 200 000 uchodźców z sąsiednich krajów
  • 2002 - Ataki terrorystyczne Al-Kaidy. Wybory prezydenckie wygrywa Mwai Kibaki; kończy się era rządów partii KANU
  • 2007 - Reelekcja Kibakiego i ponowna wygrana jego partii w wyborach parlamentarnych; opozycja zakwestionowała wynik wyborów, co doprowadziło do zamieszek na zachodzie kraju

  • Warunki naturalne

    Większą część terytorium Kenii zajmuje Wyżyna Kenijska, będąca częścią Wyżyny Wschodnioafrykańskiej. Jest ona zbudowana z odsłaniających się na powierzchni krystalicznych skał prekambryjskich, pociętych systemem dolin ryftowych. Ich dna w wielu miejscach wypełniają zbiorniki wodne, a wśród nich największe z kenijskich jezior - Turkana, słone, bezodpływowe, położone w północnej części kraju. Krajobraz wyżynny w wielu miejscach urozmaicają stożki wulkaniczne, do których należą najwyższe góry Kenii – Batian (5199 m n.p.m.). Dawniejsze erupcje wulkanów były źródłem dużej ilości popiołów wyścielających dna dolin i powierzchnię płaskowyżu. Wykształciły się na nich żyzne gleby, dając podstawę do bujnego rozwoju flory.


    Klimat

    Zmienia się w miarę oddalania od Oceanu Indyjskiego i wraz ze wzrostem wysokości nad jego poziom. Na południu panuje klimat równikowy wilgotny z rocznymi temperaturami 25-28 stopni Celsjusza (na wybrzeżu 15-19 stopni Celsjusza), dalej na zachód przechodzący w monsunowy suchy, a na północy - skrajnie suchy. Na obszarach wyżynnych temperatury wynoszą 14-18 stopni Celsjusza. Na nizinach we wschodniej części kraju występuje jedna pora deszczowa od kwietnia do czerwca, na pozostałym obszarze - dwie pory deszczowe od kwietnia do maja i od listopada do grudnia. Opady od 1200 mm rocznie na wybrzeżu do 1000 mm na zachodzie i 250 mm w północno-wschodniej części kraju, w górach osiągają nawet 1500 mm. Na stokach wyższych wulkanów zaznacza się piętrowość stref klimatycznych i roślinnych, powyżej 4500 m n.p.m. występuje strefa wiecznego śniegu, a przy sprzyjających warunkach morfologiczynych tworzą się lodowce.


    Flora i fauna

    Dominująca formacja roślinnna to sawanna, lasy zajmują jedynie 4% powierzchni kraju. Rozwój drzew hamowany jest przez płytkie występowanie caliche, czyli warstwowego osadu iluwialnego, utrudniającego penetrację korzeniom poszukującym źródeł wody. Jedynie niektóre gatunki potrafią przebić się przez ten poziom i dzięki temu urozmaicają krajobraz sawanny. Należą do nich akacje, mahoniowce i drzewa masłowe. Bogactwo pastwisk pociąga za sobą różnorodność świata zwierzęcego. Spotkać można m.in. słonie afrykańskie; na sawannach Kenii pasą się milionowe stada antylop, których nieodłączną świtą są drapieżne koty, hieny i liakony.


    Gospodarka

    Kenia jest krajem rolniczym. Poza niewielkimi gospodarstwami, w których uprawia się kukurydzę, ziemniaki, proso, rośliny strączkowe, istnieją ogromne plantacje wyspecjalizowane w uprawie kawy, herbaty, agawy sizalskiej i złocienia dalmatyńskiego, których Kenia jest ważnym producentem. Plantacje te to pozostałość z czasów kolonialnych, często jeszcze własność afrykanerów. Duże znaczenie ma także hodowla bydła, owiec, kóz i wielbłądów. Do najważniejszych gałęzi słabo rozwiniętego przemysłu należy przemysł przetwórczy, włókienniczy i maszynowy. Ważnym źródłem dopływu dewiz jest turystyka. Kraj nie ma znaczących surowców mineralnych. Jedynie z dna jeziora Magadi wydobywa się sodę i sól kamienną oraz fluoryty w dolinie Kerio. W Mombasie znajduje się rafineria ropy naftowej. Miasto to jest także największym portem morskim Kenii. W pobliżu Nairobi funkcjonuje międzynarodowy port lotniczy. Ogólny stan gospodarki nie jest dobry, o czym świadczą niskie wskaźniki ekonomiczne i wysoka infrlacja. Eksportuje się produkty żywnościowe (głównie kawę i herbatę) i ropopochodne.



    Zostań sponsorem
    Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu
    Jest nas już 1279 | online: 0